سال 1357 در ایران مردم شاه را نمی خواستند. مشکلات سیاسی
فراوان و بی فکری های آشکاری بود که ایران را به امروزش رسانده است، ما ایرانیان بهای
سنگینی برایش پرداخت کرده ایم و غرب هم بی نصیب نمانده است چرا که ضمن نعمات آقتصادی
بسیار پی آمدهای منفی اش را نیز همچنان بدوش میکشد.
انقلاب 1357 که با خواست دگرگونی و آزادی از طرف مردم
ایران از سوئی و دخالت مستقیم غرب برای منافع اقتصادی از سوئی دیگر بود، بی هیچگونه
تردیدی حاصلی جز ویرانی برای ایران و سرگردانی و خسارت های بی پایان برای چندین نسل
از مردم ما بدنبال نداشت. پی آمدهای این فاجعه همچنان دامنگیرمان است و همه ما هم لحظه
به لحظه بدنبال این هستیم که راه فراری را جستجو کنیم و آزادی کشورمان را بدست آوریم،
خواست با ارزشی که می رود بسرعت به بار بنشیند.
تجربه انقلاب ایران درس بزرگی برای غرب بود که می توان
رئیس حکومتی را تغییر داد ولی سیستم حکومتی را برای تحولات بعدی همچنان بر جای نگاهداشت،
کاری که امروز در تونس و مصر بانجام رسید و بی تردید گامی به جلو و مانعی برای ویرانی
کشورشان بود و شاید بتوان امید داشت که سیستمی آزاد جایگزین شود.
